Şiir: Rukiye Budak
Hangi gümbürtüsüne gittim dünyanın
Hangisinin şerrinden sığındım bir ağacın gövdesine
Ancak dinlenirse
Anlar insan ne kadar yorulduğunu
Gamdan kaftan giydim bu yurtta
Ucundan yırttım da
Bağladım sırtımdaki yükün ağzını
Ve senet mahiyetindedir izim
İsmimi zabıtaya yanlış dedim
Bir tek şiirin çatısı kalacak üzerimde
Avucumdan su dökülecek
Ben susuzluktan öleceğim
Çıkacağım bir dağ başına
Bir ateş yakacağım
Çoban bu diyecek dağ köyleri
Lakin bir sürüm hiç olmayacak
Uzatacağım ayaklarımı
Kusur etmeyeceğim saygıda kendime
Kızmamalı kimseye
Cebinde çakı taşıdı
Etine taktı diye birinin
Bağrında yatmamalı bir hıncın
Koşmamalı kainatın yarasına
Kalbindeki kurtlarla
Yorum bırakın