Şiir: Halim YAR
Limon çürürken eriyik bir tat dil kenarlarında gelişir
Safranla tirşenin tonları sarmaş dolaş
Eğe kemikleri kamaşmış, çenesi uyuşuk, dudakları sulu
Kim içini çekerse şekerlemede… O kadını geriye getiren yıllara rastlar
Ardında bela göletleri, üstünde süzülen uçurtmalar… Dünlerdedir
Saçları örülü, ipini tezden atlamış kızların dinginliğiyle
Hamaratça yenlerini kıvırmıştır illa o
Oklavası ve şişiyle işine sarılmış, elleri belinde hamurlu, bir örnek
Beyhude aylayacak yarınlarda… Habersizce!
Kim ilkyazı çağırmışsa helal olsun demeden
Eşikten ünleyen yeli davet etmeye hazır
Soluklanan birisi daha yol başındaymış derken
Sarmaları, börekleri, hırkaları, kaşkolları yiyerek kuşanmaya… Kimsecikler gelmeyecek
Yorum bırakın