Şiir: Rukiye Budak
Dağlar
Kıvrımlı, kırıklı ve denize paralel
Rüzgâr bir köylünün şapkasını doldurur
Bir ana bebesini sütten keser
Koyunları kayıp çoban adını unutur
Güneş
Güneş içindedir ayın
Hızır Aleyhisselam nerelerdedir bilir
Bizler
Alnımıza yazılana ümmiyiz
Adem’in cebinden döküldük Havva’nın avuçlarına
Aynı göğü sardık omuzlarımıza
Serinlik düştü payımıza
Yorum bırakın