Ölünün gırtlağından siyah beyaz kelimeler tırmanmaz
Donuk alnına çizili besmele kıpırdamaz artık
Gün kül iken perde beton açılmış bekliyor
Bellidir ki kış kapıda… Üstüne kar buruğu sinmiş
Dillerden çözülen tohumlarla hatıralar toprağa karılıyor
Tuhaf! Bunu duymamıştım önceleri
Acı göğsünde… Soğukla sarmalanmış seğiriyor güç belâ
Mermeri mi tomruğu mu kucakladın? Belli değil
Şom arzun kabullenilmiş mi yoksa! Esefle…
Gitti son defa gitti dönmeyecek
Ellerinde nasır ayağında mantarla
Uzamış tıraşı hırpani bakışıyla uyuyor şimdi
Gitti… Hatalarını yükleyeceğin tek kişi gitti… Öylece… Kalmadı artık
Yorum bırakın