Günler ki gördün mavi, koyu, beyaz
Karkas bina önlerinde o kirli kumsallarda
Şeytanminaresiyle deniz satıyor… Pasaklı sulardan
Kulağını kabartmış öylece
Yol aşağı seyirten sürüsüne bereket lakırdılardan
Tek eksiği ateşle adres sormak nedense
Duman yüzlü adamların parmakları, çakmakları işlemez bilirsin
Serçeler yabandan boşanmamış, donuk çerçeveler tutuşmadık şimdiden
İkindi manolyaları süzgün, pencere önlerinde üşütmüşler besbelli
Sararmış tüller… Yüzleri maviye vurup vurup ağartmayacak
Kadife karanlıkta… Düşlerin derinliğinden su çeken gülüşü
Gülüşünü nasıl özlemiş günler bilmezsin
Damla sakızı tenin, tütünü ansıtan yokluğunla kastını aştığın besbelli… Hep öyle kal!
Yorum bırakın