Yunusu bilirsiniz. Delikanlıdır, susmasını konuşmasını bilir. Yunusu bilirsiniz, ne zaman birinin başı sıkışsa Yunus ona koşar. Eğilmez. Dik durur. Yunus yalan bilmez, sözünü eğip bükmez. Karşısına bir ordu dursa bana mısın demez. Yunusu bilirsiniz, merttir, ateşlidir, gözü korkmaz ama akıllıdır.
Yunusa ‘hak’ demeye görün. Dağları sallar yeminle. Kardeşi gibi sever, merhamet eder, kolunu kanadını gerer mazluma. Yunus, koskoca bir yürektir aslında; bir başına da olsa, meydan okumaktan vaz geçmez.
Yunus biraz sabırsızdır, öfkesini tutar ama yine de yapacağını yapmaktan geri durmaz. Yunusun başı sıkışınca, Dost’a el kaldırır. Kendi ellerini bile göremeyeceği karanlıkta kalınca, Yunusu ümit kurtarır, tövbe kurtarır.
Yunus içlidir, hislerini gözünden okursunuz. Nasıl dalganır onun yüreği, sonra neler dökülür dilinden, bilirsiniz.
Yunus affeder, gönlü büyüktür. Bilirsiniz onu. Geri döner ve inandığını söylemekten yine çekinmez. Böyledir Yunus.
Ömer Faruk için bir cevap yazın Cevabı iptal et