YineDergi

Ey yar
Boşluğun maviye büründüğü
Aşk denizinde gizli
Bir çiğ damlasıyım
Bul beni ey yar

Nazlı nazlı savrulurken
Aşkın büyüsüne kapılmış
Kırda yalnız kalan goncanın
Usulca yanağına konan
Sade bir çiğ tanesiyken
Süzülüp damladığımda toprağa
Yol bulup akıntıya kapılan gönlüm
Ulaştığında engin deryaya
Bul beni ey yar

Issız okyanuslar ortasında
Lodosa yakalanmış bir gemiyim
Hırçın dalgalardan arta kalan
Ufkun mehtaba döndüğü noktada
Mavilikler ortasında yalnızım
Bul beni ey yar

Sevda katreleriyle ıslanan
Leylaklarla doğan umutların
Sonbaharın puslu bağrına
Saldığı mahzun ıtrı misali
Fırtınaya çalan karanlığın

Geceyle buluştuğu an
Sen dolu bir boşlukta
Kaybolur gözlerim
Bul beni ey yar

∗ Halil ALTAY