Şiir: Mustafa Barış
Yaşamadım seni daha.
Hayretkârâne kapılmaktan kâh rüzgârına kâh yağmuruna,
Sevmeye de vakit bulamadım doğrusu.
“Gidilmeli!” olarak yaşadın.
O halde gidilmelidir.
Dağarcığım fakir, yalnız,
Bilirim bazı sözler vardır,
Yek diğerlerine varmadan küstürür de barıştırır da.
Gitmiştim.
Giderilmiştim,
Nasıl olsa geçiyor diye.
Kimi yardan kimisi de raydan geçti ve gitti çok ama çok uzaklara.
Ah hayat ne de güzel yaratılmışsın,
Mavi denizler kadar derinlikli, melali anlayanlar olarak muştulu.
Yaşasın yaşanası yaşam yasası!
Yorum bırakın