Şiir: Rukiye Budak
Buymuş gözlerimizden silinmeyen hüzün
Bakakaldığımız
Onların üstüne serilen
Bizim boynumuza geçirilen
Kabullenen,
Gün sonu
Yüke sırtını dayayan
Ağırlık diyor
Bir de başını ellerinin arasına alanlar var
Hatıraların resmi duruyor avuçlarda
Biz dönerken arkamızı
Çatladı toprak
Eğildi çiçek
Başını alıp gitmenin masalı okundu
Kimi hiç dinlememiş
Kimi bilmiyor dilini
Ağaçlar hıçkırıyor
Gövdesine bir kalbi saracak olmanın eli kapatıyor ağzını
Çıkmasa tanıdık bir yokuş karşımıza
Yolda kalacağımız hakikati bastırıyor omuzlarımıza
Harfleri döküyoruz giderken
Kelimeler taşıyacak takati kalmadı yurtlarımızın
Kim anlatabilir,
Dünyaya kapıları kapatmanın halini
Bilenler topladı eteğini
Bu alemin sularından
Yorum bırakın