Şiir: Rukiye Budak
Kendime doğrulttuğum namluların cephanesi içimde
Biliyorum
Bir gün sıkacağım hepsini içime
Uğruna nefesimi tuttuğum ne varsa
Uçup gidecek
Fakat bir ricam olacak
Annem duymasın bunları
Keşke sadece kırlarda koşarken yaralansaydı dizlerim
Kalkıp devam etmenin ilmini
Sürdüğüm merhemin tarifini hatırlasam
Sızımın çağıltısına kulak vereceğim
Yerini bulmak vardı sayıkladığım rüyaların
Yalnız bunun için yaşamak vardı
Gelgelelim
Her gün yeniden dirilmenin kühnüne varsam
Niye böyle oldu demeyeceğim
Yorum bırakın