Şiir: Rukiye Budak
Kalmanın dayanılmaz ağırlığı
Herkes giderken kalmanın
Altında eziliyorum
Yahut bastığım toprağın hakkı altında
Sırrını toprak taşır insanın derim ben
Şaire katılmıyorum
Nilüfer olmayı dilerdim
Kökü yok nilüferin
Ya da bir çöpçü süpürgesi
O sokak da benim olurdu öbürü de
İşte böyle olacak ölümüm
Gitmenin bağrında öykünürken
Kökümü ben keseceğim
Yorum bırakın