Denizkızı

Havada salınan neft tortusu, terden duvarlara yaslanmış, lacivert

Uğultuyla bulaşık akşamlarda… Bakışlar kararlı, upuzun

Boyunlar semaya durmaz, salaş tenhalıktan aşağı iner bir an

Bayır yeniyetmelerle silkinir nihayet

Çehreler silik… Ötelerden tek bir işaret yok

Mercanın rengini, balina kusmuğunu, yosunla boyalı ağları hatırlatan…

Buzun damarlardaki incecik sıyrığı

Kollardan sızmış, gökçe şeytan serpili iskelede

Sirenler kendilerini sere serpe sergiliyor

Kaslarını, kasıklarını, göğüslerini gere gere

Vücutlarda dolaşan helecan ve iştah… Baldırlardan sökülen benlerle

Talancı avuçlardan her bucağa dağılıyor… Boşuna!

Canavar düdükleri işitilmez, bundan böyle… Hülyalara kapılma! Sirenler ummanda değil karada dolaşıyor


YineDergi sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.


Yorum bırakın

YineDergi sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin