Şiir: Nusrettin Öztürk
Bir dal bir elif
İnsana kafi
Bir tel bir zülüf
Kul eder şahı
*
Bir vav bir ayın
Ademe yeter
Bir kul bir boyun
Son demde biter
*
Bir nun bir de mim
Anlamaz ilim
Bir ruh bir cisim
Kalmaz mecalim
*
Bir lam bir de he
Gönle sırlanmış
De la ilahe
İlla rahmanmış
*
Bir se bir de da
Gönülde sada
Bir dil bir gergef
Yazgıda sedef
*
Bir ye bir de ha
Haydi salaha
Bir fe bir de ve
Kurtuluş tövbe
*
Bir sad bir de dat
Unutma evlat
İyiye yol ver
Kötüye inat
*
Bir şın bir de sin
Hatırla kimsin
Bin sus bir söyle
İş başı hilim
*
Bir ra bir de cim
Şeytan-ı racim
Bir kibir bir kin
Son: nar-ı cahim
*
Bir kef bir de kaf
Rabbim duam: af
Son sözüm rızan
Ben, laf-ı güzaf
Yorum bırakın