Kadınlar ormanında filkulaklı yapraklar açar
Boyutları başka türden yeşil
Adam boyu
Çan çiçekleriyse patlar
Karman çorman
Saçı duygusuyla eşleşik
Düzse duygusu da işler
Elleri kafasına örtü koşarken
Tırnağı hızla uzar da düşer
Esmeyen yel engel değil tohumlar serpmesine
*
Kadınlar ormanında kelebekler korunur
Kozasında ipeklerle
Mayalı her ağaç
İçine akan reçineyle
Boğulur da yeniden boşanır
Yabanıl meyveleri kokuyla uçar
Hafif bir iksir eksiklerini örter
Dahaden incinmişken açıkta
Döktüğü çekirdeği
Topluyordur yılgın ruh haliyle topraktan
*
Kadınlar ormanında kadın yitik bir tekil
Kasıp kavuruyor delişmen
Arzuları
Sicim sicim inen su yukarıdan
Her bir kadın kuşkuyla
Bakışır birbirine
Yerini terk etmez yalnız
Kapısı açık ya kapalı
Yaslanmış yıllara
Kırışık alnında çiğ taneleri toplanmış
*
Kadınlar ormanının kalbine inince
Dümdüz
Etekleri silme gülen nar
Dolanır
Tohum ya çekirdek için değil
Sağalmaya kapanır
Orman
Kuşanır gür şeklini
Gün ağarır, gün gelince
Gülüşler ekşileşir, derken acıdır sonu
*
Kadınlar ormanında
İki yazı okudum “beni sev, dediğim olur”
Yorum bırakın